Al sinds mensenheugenis heeft de mensheid beeltenissen gemaakt van zijn omgeving. Als wandtekening of houtsnijwerk, als boetseer- of beeldhouwwerk, schilderij of tekening. Elke denkbare vorm van dimensionaal weergeven is aan bod gekomen. Veelal dienden deze weergaven een religieus of spiritueel doel. Later is daar natuurijk het ‘herinnerings”-aspect aan toegevoegd in de vorm van een monument. En deze beelden komen we vaak buiten tegen, zonder de beschermende omgeing van een museum. En de beelden zijn uitnodigdend en vroegen mij altijd samen op de foto te gaan. Een vraag waaraan ik graag gehoor gaf en daardoor ontsnapt geen beeld aan mijn aandacht en laat ik mezelf met mijn gastheer/-vrouw graag vereeuwigen. Het begon met de ontmoeting met de Wiekeneer in Maastricht. Tijdens een regenachtige wandeldag van Maastrichts Mooiste in 2009 kwam ik hem tegen. We hebben gezellig even over het weer gepraat en als afscheid een een fotootje. En een “hobby” of zo je wilt een afwijking begon te ontkiemen…. In de loop der jaren, als ik een standbeeld tegenkom, wordt er dus natuurlijk een foto gemaakt waarbij ik, indien mogelijk, een gelijke pose aanneem. Dit kan (lukt) helaas niet altijd.

standbeelden in het wild…

Om de galerij te bezoeken, moet je de fotograaf even over zijn bolletje aaien. Hij geeft je dan onmiddelijk toegang. Als je de cursor op de foto plaatst, erschijnt de originele (en soms een beetje bewerkte) foto. Klik op de afbeelding voor een vergroting in een nieuw venster. Veel kijkplezier.